Schenkingen en onrechtstreekse schenkingen
Schenkingen tussen ongehuwde partners zijn uitermate belangrijk. Anders dan bij echtgenoten of broers en zussen, erven zij niet automatisch van elkaar. Terwijl vroeger deze schenkingen met argusogen werden bekeken (samenwonen werd niet echt aanvaard; men dacht al snel aan een “ongeoorloofde” relatie tussen de partners) worden ze vandaag algemeen aanvaard. Het is normaal dat ook koppels die samenwonen voor elkaar willen zorgen.
Intussen is duidelijk dat je voor wat je samen bezit (zowel woning als bankrekeningen, huisraad, inboedel,…) met het beding van aanwas de overblijvende partner op een fiscaal gunstige manier kan geruststellen.
Aan echte schenkingen (bij handgift of notariële akte) blijven nadelen verbonden:
- het gevaar dat de kinderen of ouders van de schenker (behalve bij wettelijk samenwonenden alwaar de ouders van de schenker dit niet kunnen) na zijn overlijden de schenking aanvechten;
- ze zijn in principe onherroepelijk.
Andere oplossingen zijn een levensverzekering of de koop op naam van één partner, zoals hierna duidelijk wordt.
De levensverzekering
Door een levensverzekering af te sluiten op het hoofd van je partner, verkrijg je bij zijn overlijden een som geld of een rente. Om voormelde fiscale en juridische bezwaren te vermijden, is het aangewezen dat de partners de premies “kruiselings” betalen. Je betaalt dus de premie van je partner en omgekeerd.
Aankoop op naam van één partner
Wanneer zij al een tijdje samenwonen, zou Filip het appartement aan zee op naam van Leen kunnen aankopen, ook al heeft zij daarvoor het geld niet.
Wanneer hij haar hiermee wil belonen voor het huishoudelijk werk dat zij sinds jaren verricht of voor kosten aan het huis van Filip die zij mee betaald heeft, zullen Filips erfgenamen niet kunnen beweren dat deze aankoop in feite een schenking is. Wanneer Filip sterft, kunnen zij het appartement dus niet opeisen, uiteraard voorzover alles behoorlijk bewezen kan worden.